Dat doelpunt was het sein voor AORC/LEBO om meer aanvallende impulsen te ontwikkelen. Hoogtepunten in de eerste helft van onze kant waren twee goede acties van Appie en Calvin die net niet uitmondden in een doelpunt; een mooie combinatie die leidde tot een schot op de paal van Calvin en een counter waarbij Richy vrij voor de keeper kwam maar wel heel erg slapjes afrondde. Fermonia stelde daar uit hun eerste en enige écht goede aanval in de eerste helft een schot op de paal tegenover. Het was echter aan Paul Roos te danken dat de rust met 1-0 gehaald werd. Zo’n vier minuten voor tijd voorkwam hij met een goede redding de gelijkmaker.

Dat AORC/LEBO de score in de eerste helft niet verder op wist te voeren, was naast het ontbreken van wat geluk ook te wijten aan het fanatieke verdedigen van Fermonia. Twee spelers van de tegenpartij wierpen zich letterlijk voor ieder schot en het zou best eens kunnen dat ze het wereldrecord slidings maken in een zaalvoetbalwedstrijd hebben gebroken.

Na de rust vond AORC/LEBO het nodig om het Nederlands elftal te imiteren. Binnen anderhalve minuut stond het 1-1. De spits van Fermonia wist te scoren uit een spelhervatting van hun keeper. Daarna ging de wedstrijd op en neer zonder dat zich voor beide doelen werkelijk grote kansen voordeden. Met nog 14 minuten speeltijd op de teller kreeg Fermonia een vrije trap toegekend door het niet sterk fluitende arbitrale duo. Het kwam voor de meesten van de toeschouwers onverwacht dat de spits van Fermonia een meter van de kop van de cirkel succes had met zijn imitatie van een stervende zwaan. Fermonia wist wel raad met dit buitenkansje, ook omdat onze muur zich door de scheidsrechter wel erg gedwee op 5 meter liet zetten. Daarmee was de 1-2 een feit.

Direct veranderde de wedstrijd van karakter: AORC/LEBO nam het initiatief en dat vond Fermonia prima. Dit leidde tot een grote kans voor Ilias die na goed doorzetten alleen door pure pech niet wist te scoren. Diezelfde Ilias werd enkele minuten later bijna doormidden geschopt. Vreemd genoeg liet de scheidsrechter hier wel toe dat de muur bij de toegekende vrije trap (waar was de gele kaart?) onvoldoende afstand nam, dus helaas viel hier geen doelpunt te noteren. Vlak daarna, met nog 11 minuten op de klok, was het wel raak. Driss wist ver op rechts in de cirkel een steekpasje vanuit een onmogelijke hoek uit de draai tot een doelpunt wist te promoveren. De bal leek van de binnenkant van de linkerpaal terug te komen, maar gelukkig was de scheidrechter ervan overtuigd dat deze de doellijn volledig was gepasseerd. Protesten van de Limburgse keeper vonden dan ook gelukkig geen gehoor bij de man met de fluit.

De slotfase, ingeluid met een schot op de lat van Fermonia, was uitermate spannend. Met nog 4.30 te gaan kreeg AORC drie grote kansen achter elkaar. De bal wilde er echter niet in. Bij de derde kans dacht MO van een paar meter afstand koppend te gaan scoren, maar zijn midden onder de lat geplaatste bal werd er nog net door de keeper met een vingertopje uitgefrommeld. De beste stuurlui aan de wal op de tribune waren het erover eens dat een kopbal in de hoek voor 100 procent zeker tot een doelpunt geleid had.
Met het eerste blok in het veld ontsnapte AORC/LEBO op 3.20. De spits van Fermonia knalde de bal uit een uitgespeelde namelijk op de binnenkant van de paal in plaats van het net te doorboren. Tot grote vreugde van de aanhang liet Appie even later zien hoe het wel moest door uit een scherpe counter de 3-2 te maken. Direct hierna verving onze tegenstander de keeper door een veldspeler (of een beter meevoetballende tweede keeper) om meer druk te kunnen zetten. Dat leek nog bijna succes te gaan hebben, omdat AORC/LEBO duidelijk moeite had met het in de ploeg houden van de bal. Het was dan ook terecht dat trainer Mo Bouchibti met nog 1 minuut op de klok een time-out aanvroeg om verdedigend de puntjes op de i te zetten. In de laatste minuut hadden wij eigenlijk nog de 4-2 moeten maken. Appie wist de bal te veroveren en vervolgens zijn tegenstander met een briljante beweging te passeren. Dit leidde tot een 2 tegen 1 situatie die niet afgemaakt werd, omdat Appie leek te twijfelen tussen afspelen naar de meesprintende Mo of zelf scoren. Niet zo vreselijk, want met 3-2 waren de punten –en hiermee een tweede seizoen in de Topklasse- natuurlijk óók binnen. Met nog 3 wedstrijden te gaan hebben we een niet meer in te halen voorsprong van 12 punten op nummer voorlaatst Fermonia. Onze huidige negende plaats is reden tot grote tevredenheid binnen het bestuur. Secretaris Leo Rolman voorspelde na afloop dat we nog gaan stijgen op de ranglijst en uiteindelijk als achtste zullen gaan eindigen. Met wedstrijden tegen FCW Eventplaza, Leekster Eagles en CFE Ciba/VDL is dat zeker geen onmogelijkheid. We gaan het zien!